Katalog ECTS

Ergonomia

Pedagog: mgr Magdalena Nowak

Pole Opis
forma/typ zajęć wykłady kierunkowe;
język wykładowy polski;
metody i kryteria oceniania

Podstawą zaliczenia jest obecność na  wykładach, która jest obowiązkowa i kontrolowana listą obecności. Dopuszcza się trzy nieobecności nie usprawiedliwione. Aby uzyskać zaliczenie student musi się wykazać zdolnością do terminowego, samodzielnego wykonania każdego z zadań tematycznych na poziomie co najmniej dostatecznym. Po wydaniu tematu zadania studenci mają zajęcia konsultacyjne, na których mogą zgłaszać pytania, czy otrzymywać dodatkowe informacje ze strony prowadzącego lub wskazania literaturowe z wykazu literatury obowiązkowej dla przedmiotu, służące pogłębieniu wiedzy nadany temat. W wykonanym zadaniu musza być wypełnione wszystkie dyspozycje zawarte w treści zadania. Łącznie liczy się udział i aktywność na zajęciach, terminowość oddania zadań , spełnienie wymogów odnoszących się do formy zadania. 

opis przedmiotu

Zadaniem przedmiotu jest dostarczenie wiedzy o fizycznych i psychicznych uwarunkowaniach aktywności człowieka a także świadomego jej wykorzystania w wykonywanych zadaniach tematycznych. Pogłębienie zrozumienia systemowych związków człowieka ze światem przedmiotów i czynników środowiska pracy w architekturze. Wypracowanie technik obserwacji, rejestracji i wnioskowania w eksperymencie poznawczym. Poznanie i stosowanie metod analizy i oceny ergonomicznej. Poznanie zasad pomiaru oraz wykorzystania danych antropometrycznych w projektowaniu. Rozwijanie umiejętności wykorzystywania źródeł literaturowych, norm i przepisów oraz wyników własnych obserwacji. Wdrożenie reguł i wymogów w tworzeniu opracowań i dokumentacji formatu A4 oraz innych form prezentacji danych.

 

 

skrócony opis przedmiotu -brak-
sposób realizacji przedmiotu

 Podstawową formą zajęć jest wykład interaktywny z prezentacjami tematycznymi i pracą  ze źródłami literaturowymi,  związanymi z omawianymi zagadnieniami. Część treści jest przerabiana w  formie zadań, w których wykorzystywane sąwykłady oraz odwołania do podawanej literatury przedmiotu. Zadania wykonywane są w toku zajęć oraz w ramach pracy własnej studenta. Zadania pozwalają na wykazanie się pełnią objęcia tematu, różnorodnością wykorzystywanych źródeł literaturowych oraz innych, umiejętnością prezentacji
wniosków, logicznością  i jasnością wywodu. Aktywne uczestnictwo wzajęciach przyczynia się do pełnego poznania  i zrozumienia pojęć i zagadnień objętych programem podstaw ergonomii ogólnej oraz ergonomii w obszarze architektury i samodzielnego ich wykorzystywania w toku studiów.

 

 

 


 
 


 
 

zakres tematów

Student dokonuje analizy obciążenia pozycją roboczą siedzącą. Identyfikuje wszystkie własne czynności z udziałem pozycji siedzącej w ciągu doby. Rejestruje czasy poszczególnych czynności. Oblicza średnią dobowa obecność pozycji siedzącej  w ciągu tygodnia.  Prezentuje wyniki w postaci tabel lub wykresów. Ocenia własne odczucie komfortu lub dyskomfortu tej pozycji. Ocenia wagę cywilizacyjnego obciążenia pozycją siedzącą. Przedstawia pracę w postaci dokumentacji A4.

W zadaniu, którego celem jest sporządzenie graficznego model wymiarowego sylwetki ludzkiej student  dokonuje pomiaru określonych wymiarów własnych. Posługuje się zbiorami danych antropometrycznych. Porównuje uzyskane wyniki z danymi antropometrycznymi z trzech różnych źródeł. Określa przedziały centylowe wymiarów własnych. Uzyskuje świadomość i umiejętność wykorzystania statystycznego opisu wymiarowego człowieka. Łączy wiadomości teoretyczne  z wynikami dokonanych pomiarów. Przedstawia
prace w postaci dokumentacji A4.

 

 

sposób zaliczenia zaliczenie;
literatura

Giedliczka A. (red.). Atlas miar człowieka. Dane doprojektowania i oceny ergonomicznej. CIOP. Warszawa 2001.

Grandjean E. Ergonomia mieszkania. Arkady. Warszawa 1978.

Hall E.T. Ukryty wymiar. PIW. Warszawa 2004.

Jabłoński J.(red.). Ergonomia produktu. Ergonomiczne zasady projektowania produktów. Wydawnictwa Politechniki Poznańskiej.
Poznań 2006.

Jankowska E., Pośniak M.(red.). Zespół chorego budynku. Ocena parametrów środowiska pracy. CIOP-PIB. Warszawa 2009.

Meyer-Bohe W. Budownictwo dla osób starszych i niepełnosprawnych. Arkady. Warszawa 1998.

Nowak E. Atlas antropometryczny populacji polskiej – dane do projektowania. IWP. Warszawa 2000.

Pacholski L. (red.). Praca zbiorowa. Ergonomia. Wydawnictwa Politechniki Poznańskiej. Poznań 1986.

Tytyk E. Projektowanie ergonomiczne. PWN. Warszawa-Poznań 2001.

Ujma-Wąsowicz K. Ergonomia w architekturze. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.Gliwice 2005.

Złowodzki M. O ergonomii i architekturze. Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej. Kraków 2008.

 

 

 

 

praktyki zawodowe (w ramach kierunku/przedmiotu), plenery

nie dotyczy

wymagania wstępne
wymagania formalne

studiuje na I roku ASP w Gdańsku na Kierunku Architektura Przestrzeni Kulturowych.

założenia wstępne -brak-
efekty uczenia się
kompetencje społeczne
opiskod

Umie zdobywać, gromadzić i w świadomy sposób analizować i interpretować informacje.                                                  

PK_K03
umiejętności
opiskod

Posiada umiejętność koordynowania i analizy informacji z różnych dziedzin w celach projektowych.                                    

Decyduje i uzasadnia decyzje projektowe samodzielnie.

 

 

PK_U07, PK_U04
wiedza
opiskod


 Potrafi zastosować zdobytą w czasie studiów wiedzę teoretyczną, podejmując zadania projektowe i realizacyjne.            


 

 

PK_W22


Lista studiów

studia status Czas
[h]
ECTS forma zaliczenie
Architektura Przestrzeni Kulturowych s.1 o 30 1 W 30h
W [Z]


Semestr 2018/19-Z (Z-zimowy,L-letni)
Kod kursu: #35.9333