Katalog ECTS

Ergonomia

Pedagog: mgr Magdalena Nowak

Pole Opis
forma/typ zajęć wykłady kierunkowe;
język wykładowy polski;
metody i kryteria oceniania

Podstawą zaliczenia jest obecność na  wykładach, która jest obowiązkowa i kontrolowana listą obecności. Dopuszcza się trzy nieobecności nie usprawiedliwione. Aby uzyskać zaliczenie student musi się wykazać zdolnością do terminowego, samodzielnego wykonania każdego z zadań tematycznych na poziomie co najmniej dostatecznym. Po wydaniu tematu zadania studenci mają zajęcia konsultacyjne, na których mogą zgłaszać pytania, czy otrzymywać dodatkowe informacje ze strony prowadzącego lub wskazania literaturowe z wykazu literatury obowiązkowej dla przedmiotu, służące pogłębieniu wiedzy nadany temat. W wykonanym zadaniu musza być wypełnione wszystkie dyspozycje zawarte w treści zadania. Łącznie liczy się udział i aktywność na zajęciach, terminowość oddania zadań , spełnienie wymogów odnoszących się do formy zadania. 

Egzamin. Wymagania podstawowe (stopnie dostateczne).

Student wskazuje podstawowe źródła literatury przedmiotu, włącznie z internetowymi. Identyfikuje wnętrze architektoniczne jako system przestrzenno-przedmiotowy i ilustruje to wybranymprzykładem. Stosuje wiedzę z ergonomii w konkretnych zagadnieniach problemowych. Posługuje się zbiorami danych antropometrycznych. Wymienia i wyjaśnia rodzajeobciążeń na współczesnym stanowisku pracy. Przedstawia zastosowanie poznanychmetod do analiz wnętrz i stanowisk pracy. Stosuje wiedzę o wymaganiach ergonomicznych do ocenysiedziska. Łączy wiedzę teoretyczną z przykładami praktycznych zastosowań.

Egzamin. Wymagania rozszerzone (stopnie dobre).

Student porównuje i poddaje krytycznemu osądowi treści źródeł literaturowych, włącznie  z internetowymi. Identyfikuje wnętrze
architektoniczne jako system przestrzenno-przedmiotowy, różnicuje rodzaje wnętrz i ilustruje to dobranymi przykładami. Potrafi zastosować wiedzę z ergonomii w różnych zagadnieniach projektowych. Posługuje się zbiorami danych antropometrycznych, interpretuje zawarte w nich dane i wyjaśnia występujące różnice. Prezentuje i wyjaśnia przemiany rozwojowe form i obciążeń
pracą człowieka.  Opisuje i klasyfikuje przykłady stanowisk pracy jako materializacje systemu ergonomicznego. Wyjaśnia
i uzasadnia zastosowanie ergonomicznej listy kontrolnej dla różnych rodzajówwnętrz i kategorii stanowisk pracy. Stosuje wiedzę z biomechaniki i wskazania wymogów normatywnych do analizy i oceny porównawczej
siedzisk. Łączy podejścia badawcze, teoretyczne i praktyczne w kompleks wiedzy ergonomicznej.

 

 

opis przedmiotu

 Zadaniem przedmiotu jest dostarczenie wiedzy o fizycznych i psychicznych uwarunkowaniach aktywności człowieka, także przykładów jej świadomego wykorzystania poprzez wykonywanie  zadań tematycznych. Pogłębienie zrozumienia systemowych związków człowieka ze światem przedmiotów  i czynników środowiska pracy w architekturze. Poznanie i stosowanie metod analizy i oceny ergonomicznej. Wypracowanie technik obserwacji, rejestracji i wnioskowania w eksperymencie poznawczym.Poznanie zasad pomiaru
oraz wykorzystania danych antropometrycznych w projektowaniu. Rozwijanie umiejętności wykorzystywania źródeł literaturowych, norm i przepisów oraz wyników własnych obserwacji. Wdrożenie reguł i wymogów w tworzeniu opracowań i dokumentacji formatu A4 oraz innych form prezentacji danych.


 

 

skrócony opis przedmiotu -brak-
sposób realizacji przedmiotu

Podstawową formą zajęć jest wykład interaktywny z prezentacjami tematycznymi i pracą  ze źródłami literaturowymi,  związanymi z omawianymi zagadnieniami. Część treści jest przerabiana w  formie zadań, w których wykorzystywane są wykłady oraz odwołania do podawanej literatury przedmiotu. Zadania wykonywane są w toku zajęć oraz w ramach pracy własnej studenta.
Zadania pozwalają na wykazanie się pełnią objęcia tematu, różnorodnością  wykorzystywanych źródeł literaturowych oraz
innych, umiejętnością prezentacji wniosków, logicznością  i jasnością wywodu. Aktywne uczestnictwo w zajęciach przyczynia się do pełnego poznania  i zrozumienia pojęć izagadnień objętych programem podstaw ergonomii ogólnej oraz ergonomii w obszarze wzornictwa i samodzielnego ich wykorzystywania w toku studiów.

zakres tematów

W zadaniu będącym analizą wybranego stanowiska pracy student analizuje stanowisko pracy jako system ergonomiczny z zastosowaniem metody ergonomicznej listy kontrolnej. Klasyfikuje rodzaje aktywności na wybranym stanowisku.  Analizuje rozkłady przestrzeni widzenia i przestrzeni ruchowej. Dokonuje pomiarów składowych stanowiska i jego wyposażenia. Porównuje wymiary z wymiarami centylowymi użytkownika. Poznaje analizę graficzną jako jedno z narzędzi oceny jakości rozwiązań projektowych.  Ocenia ogólnie podstawowe czynniki materialnego środowiska pracy.. Wyciąga wnioski o jakości funkcjonalno-ergonomicznej stanowiska. Przedstawia propozycje projektowych działań korekcyjnych. Wyniki analizy prezentuje graficznie na planszy 50x50cm.

W następnym zadaniu student klasyfikuje wybrane siedzisko do odpowiedniej kategorii rodzajowej. Analizuje podstawowe parametry siedziska. Porównuje z wymiarami antropometrycznymi użytkownika. Przedstawia rekomendowane parametry siedziska w zaleceniach i normach. Ocenia subiektywne odczuwanie wygody i niewygody użytkowania.Ilustruje analizę materiałami graficznymi. Wyciąga wnioski dotyczące jakości użytkowej siedziska. Przedstawia analizę opisowo-graficzną  w formie dokumentacji A4.


 
  


 

 

sposób zaliczenia egzamin;
literatura

Giedliczka A. (red.). Atlas miar człowieka. Dane doprojektowania i oceny ergonomicznej. CIOP. Warszawa 2001.

Grandjean E. Ergonomia mieszkania. Arkady. Warszawa 1978.

Hall E.T. Ukryty wymiar. PIW. Warszawa 2004.

Jabłoński J.(red.). Ergonomia produktu. Ergonomiczne zasady projektowania produktów. Wydawnictwa Politechniki Poznańskiej.
Poznań 2006.

Jankowska E., Pośniak M.(red.). Zespół chorego budynku. Ocena parametrów środowiska pracy. CIOP-PIB. Warszawa 2009.

Meyer-Bohe W. Budownictwo dla osób starszych i niepełnosprawnych. Arkady. Warszawa 1998.

Nowak E. Atlas antropometryczny populacji polskiej – dane do projektowania. IWP. Warszawa 2000.

Pacholski L. (red.). Praca zbiorowa. Ergonomia. Wydawnictwa Politechniki Poznańskiej. Poznań 1986.

Tytyk E. Projektowanie ergonomiczne. PWN. Warszawa-Poznań 2001.

Ujma-Wąsowicz K. Ergonomia w architekturze. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.Gliwice 2005.

Złowodzki M. O ergonomii i architekturze. Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej. Kraków 2008.

 

 

 

 

praktyki zawodowe (w ramach kierunku/przedmiotu), plenery

nie dotyczy

wymagania wstępne
wymagania formalne

Studiuje na I roku ASP w Gdańsku na Kierunku Architektura Przestrzeni Kulturowych.

założenia wstępne -brak-
efekty uczenia się
kompetencje społeczne
opiskod

Umie zdobywać, gromadzić i w świadomy sposób analizować i interpretować informacje.

PK_K03
umiejętności
opiskod

Posiada umiejętność koordynowania i  analizy informacji z różnych dziedzin w celach projektowych.

Potrafi świadomie posługiwać się narzędziami, techniką i technologią własciwą dla wybranej dyscypliny sztuk pięknych.

PK_U07, PK_U03
wiedza
opiskod

Potrafi zastosować zdobytą w czasie studiów wiedzę teoretyczną, podejmując zadania projektowe i realizacyjne.

PK_W22


Lista studiów

studia status Czas
[h]
ECTS forma zaliczenie
Architektura Przestrzeni Kulturowych s.2 o 30 1 W 30h
W [E]
W [Z]


Semestr 2018/19-L (Z-zimowy,L-letni)
Kod kursu: #35.9348