Katalog ECTS

Historia grafiki

Pedagog: dr hab. Bogna Łakomska

Pole Opis
forma/typ zajęć wykład;
język wykładowy polski;
metody i kryteria oceniania

Semestr zimowy kończy się zaliczeniem, aby uzyskać zaliczenie student/ka musi zdać kolokwium pisemne składające się z 15 slajdów przedstawiających konkretne dzieła sztuki do opisania. Do zaliczenia kolokwium niezbędne jest otrzymanie 30 na 60 punktów.

opis przedmiotu

Wykład porusza między innymi zagadnienia związane z celowością i przeznaczeniem grafiki prezentując jednakowoż rozmaite postawy twórcze artystów i projektantów. Studenci będą mogli zapoznać się z generalnymi koncepcjami i tendencjami grafiki artystycznej. Wykłady mają również pomóc w umacnianiu świadomości artystycznej i humanistycznej studentów, pobudzać ich do kreatywnego myślenia oraz prowokować do szukania odpowiedzi na pytania o sens własnej twórczości.

skrócony opis przedmiotu

Celem wykładu jest prezentacja historii grafiki ze szczególnym naciskiem na elementy mające szczególny wpływ na rozwój dzisiejszego projektowania oraz funkcjonowania warsztatu graficznego.

sposób realizacji przedmiotu

Główną metodą prowadzenia zajęć będzie wykład składający się z następujących elementów:

-wyjaśnienie celu wykładu i wymienienie głównych punktów tematu ze wskazaniem słów kluczowych

-prezentacja multimedialna

-podsumowanie

zakres tematów

1. Początki drzeworytu, drukarze z Północy, twórczość Albrechta Durera; Włoskie renesansowe druki (Mantegna, Barbari, Marcantonio).

2. Twórczość artystów XVII-wiecznych (z naciskiem na twórczość Rembrandta van Rijn i Rubensa; Artystów fantazje i obserwacje; Italia: Capricci Tiepolich, weduty, Piranesi.

3. Włoski pejzaż (Pietro Giacomo Palmieri i francuska akwaforta (Jean Antoine Watteau, Francois Boucher, Gilles Demarteau, Louis Marin Bonnet, Jean-Honore Fragonard; Jean-Pierre Norblin de La Gourdaine Jan Piotr Norblin).

4. Anglia – epoka mezzotinty (James McArdell, John Raphael Smith, Richard Earlom, Stubbs, Barry i Blake; Społeczno-polityczne reformy (William Hogarth, Daniel Chodowiecki, John Raphael Smith, Thomas Rowlandson, James Gillray, George Cruikshank.

5. Francisco Goya; Wczesna litografia w Anglii, Francji i Niemczech (Benjamin West Théodore Géricault, Richard Parkes Bonington, Eugène Isabey, Eugène Delacroix, Thomas Shotter Boys.

6. Szkoła Barbizon; Daumier i francuska satyryczna litografia.

7. Stylistyczne i techniczne innowacje w litografii po 1850 (Édouard Manet, James Abbott McNeill Whistler Jean-Baptiste-Camille Corot, Camille Pissarro.

8. Symbolizm w litografii (Rodolphe Bresdin, Odilon Redon, Eugène Carrière; Nowe wyżyny kolorowej litografii: Toulouse-Lautrec i inne plakaty; Nowe rozwiązania techniczne (Eugène Delacroix, Paul Huet, Charles Turner, Joseph Turner, John Crome, John Sell Cotman.

9. Akwaforta Barbizońska; Corot i cliché-verre, Palmer (Charles-François Daubigny Jean-Baptiste-Camille Corot, Jean-François Millet, Charles Jacque, Samuel Palmer; Charles Meryon i odrodzenie akwaforty (Alfred Cadart, Alphonse Legros, Félix Bracquemond, Johan Barthold Jongkind.

10. Manet, Degas, Cassatt, Pissaro; James McNeill Whistler i Francis Seymour Haden; Drzeworyt wzdłużny i sztorcowy (poprzeczny) (Thomas Bewick, Alfred Rethel, Gustave Doré, Bracia Dalziel, Edward Burne-Jones, Lucien Pissarro, Félix Vallotton.

11. Monotypia: początki i rozkwit (Giovanni Benedetto Castiglione, Rembrandt, James Abbott McNeill Whistler, Edgar Degas, Paul Gauguin 12. Niemiecki ekspresjonizm i artyści pokrewni: Max Klinger, James Ensor, Edvard Munch, Die Brücke (Ernst Ludwig Kirchner, Emil Nolde, Erich Heckel, Otto Müller, Max Pechstein, Karl Schmidt-Rottluff, Błękitny Jeździec (Der Blaue Reiter) i Bauhaus (Kokoscha, Corinth, Lehmruck, Barlach i Kollwitz), Georges Rouault.

13. Fowiści (Henri Mattise Raoul Dufy Maurice de Vlaminck) ; Wczesne prace graficzne Pabla Picassa i grafika we wczesnych latach 20 (Georges Braque, Jacques Villon, Marc Chagall, Robert Delaunay, Kazimierz Malewicz, Juan Gris, Fernand Leger, Rolf Nesch, Naum Gabo, El Lissitzky, Laszlo Moholy-Nagy, Josef Albers).

14. Pablo Picasso: Komplet Vollarda: Minotauromachia i inne grafiki; Dada i Surrealizm a grafika Jeana Hansa Arpa, Kurta Schwittersa, Maxa Ernsta, Georgesa Braquesa i Henry Matisse’a.

15. Kolokwium 

 

sposób zaliczenia zaliczenie;
literatura

Jan Białostocki, W pracowniach dawnych grafików, Warszawa 1957.

Linda C. Hults, An Introductory History, The Print in the Western World, 1996.

Maciej Bóbr, Mistrzowie grafiki europejskiej od XV do XVIII wieku, Warszawa 2000.

James Cleaver, A History of Graphic Art, London 1963.

Katarzyna Kulpińska, Matryce, odbitki - ślady kobiet. Polskie graficzki i ich twórczość w dwudziestoleciu międzywojennym, 2017

Aleš Krejča, Techniki sztuk graficznych: podręcznik metod warsztatowych i historii grafiki artystycznej, 1984

Stephen J. Eskilson, Graphic Design. A history, 2012 (II ed.)

Wolfgang Hütt, Niemieckie malarstwo i grafika późnego gotyku i renesansu, Warszawa 1985

Irena Jakimowicz, Pięć wieków grafiki polskiej, katalog, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1997.

Andrzej Jurkiewicz, Podręcznik metod grafiki artystycznej, 1-2, 1938.

M. Mrozińska, S. Sawicka (red.), Grafika szkół obcych w zbiorach polskich, Warszawa 1978.

praktyki zawodowe (w ramach kierunku/przedmiotu), plenery

nie dotyczy

wymagania wstępne
wymagania formalne -brak-
założenia wstępne

Podstawowa znajomość historii sztuki

efekty uczenia się
kompetencje społeczne
opiskod

posiada umiejętności samooceny jest zdolny do budowania konstruktywnej krytyki w oparciu o różnorodność artystycznych postaw i ich indywidualnego charakteru

jest zdolny do definiowania własnych sądów i przemyśleń na tematy społeczne, naukowe i etyczne

K_K05, A1A_K04 K_K06, A1A_K04
umiejętności
opiskod

posiada umiejętność formułowania typowych wypowiedzi pisemnych i wystąpień ustnych, dotyczących zagadnień szczegółowych związanych z różnymi dziedzinami twórczości plastycznej

wykazuje umiejętności językowe w zakresie dziedzin sztuki i dyscyplin artystycznych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów

K_U15, A1A_U21, A1A_U22 K_U16, A1A_U23
wiedza
opiskod

posiada ogólną znajomość podstawowych tendencji rozwojowych w historii grafiki, ich wzajemnych relacji i konsekwencji

ma dobrą znajomość historii powstawania technik graficznych, ich technologii i specyfiki; zna najwybitniejszych przedstawicieli – mistrzów poszczególnych rodzajów technik; 

rozpoznaje i definiuje wzajemne relacje pomiędzy stylami w sztuce a tradycjami twórczymi

K_W01, A1A_W10 K_W03, A1A_W10 K_W05, A1A_W10, A1A_W12


Lista studiów

studia status Czas
[h]
ECTS forma zaliczenie
Architektura Wnętrz s.3 d 30 1 W 30h
W [Z]


Semestr 2018/19-Z (Z-zimowy,L-letni)
Kod kursu: #35.9529